Düzce Üniversitesi

Öğrencilerin bir kısmı üniversitenin akademik performansını, proje imkanlarını ve Anadolu üniversitelerine kıyasla iyi seviyede olduğunu belirtirken; eğitim kalitesinin fakültelere göre değiştiği ve yer yer dışarıdan destek gerektirdiği de ifade edilmektedir.

Akademik kadronun yaklaşımı konusunda oldukça kutuplaşmış yorumlar mevcuttur; hocaların bir kısmı çözüm odaklı, iletişime açık ve sıcakkanlı bulunurken, diğer kesim yüksek egoya sahip olmakla ve öğrencileri bırakma gayesi gütmekle eleştirilmektedir.

Üniversitenin ormanlık alan üzerine kurulu yeşil kampüsü, dinlendirici doğası ve manzarası büyük övgü toplasa da; dağlık arazi yapısının yürümeyi zorlaştırması ve yerleşke içerisindeki bitmek bilmeyen inşaat gürültüsü yaşam kalitesini düşürmektedir.

Şehrin İstanbul ve Ankara'ya yakınlığı stratejik bir avantaj sağlarken; Düzce'nin genel muhafazakar sosyolojik yapısı, sosyal aktivite eksikliği ve yerel esnafın öğrenciye yaklaşımındaki olumsuzluklar öğrenciler arasında hoşnutsuzluk yaratmaktadır.

Gün içerisinde merkeze ulaşımda araç bulmak nispeten kolay olsa da sabah yoğunluğunda yaşanan sıkışıklık, hastane yolcularıyla çakışan güzergah, gece seferlerinin yetersizliği ve bilet fiyatlarının pahalılığı ciddi tepki çekmektedir.

Öğrenci kulüpleri (teknoloji, doğa sporları vb.) ile spor tesislerinin aktifliği takdir edilmektedir; ancak bahar şenliklerinin sönük geçmesi ve üniversite çevresinde gece hayatının olmaması hareketli bir öğrencilik hayal edenleri tatmin etmemektedir.

Öğrenciler genellikle kampüs sınırları dışındaki Beçi/Konuralp kafelerini tercih etmekte olup; kampüs içindeki sosyal mekanlar ve market imkanı zayıf bulunmakta, yemekhanede sunulan yemeğin kalitesi ise ortalama altı olarak nitelendirilmektedir.

Devlet yurtlarının çokluğu sayesinde neredeyse başvuran herkese KYK imkanı tanınması ve yerleşkeye yakın Konuralp'te yoğun kiralık ev alternatifleri bulunması, barınma konusunda üniversiteyi oldukça avantajlı bir konuma taşımaktadır.

Düzce'nin küçük bir Anadolu şehri statüsünde olmasına karşın kira, ulaşım abonmanları ve kafe fiyatlarının büyükşehirlerle paralel seyretmesi, öğrencilerin bütçesini ciddi şekilde zorlayan temel etkenler arasındadır.

Üst yönetim ve rektörlüğün çözüm odaklı olduğunu belirten öğrenciler olsa da genel idari kadronun öğrenci işlerindeki sistemsel yavaşlığı, bürokratik hantallığı (faks vb.) ve hatalı altyapıları sıklıkla ağır eleştirilere maruz kalmaktadır.

Üniversitedeki akademik ve idari atama süreçlerinde, liyakat esasının uygulanmadığına ve üst düzey yöneticiler ile akrabalık ilişkisi olanlara kadro ayrıldığına dair iddialar, öğrencilerin gözünde kurum imajına ciddi zararlar vermektedir.