Gaziantep Üniversitesi

Öğrenciler üniversitenin köklü geçmişini ve özellikle mühendislik ile sağlık alanlarındaki temelini olumlu bulurken; bazı eğitmenlerin dil ve telaffuz yetersizliği, uzaktan eğitimin verimsizliği ve kurumun akreditasyon problemleri ciddi şekilde eleştirilmektedir.

Akademik kadronun ilgisi konusunda öğrencilerin görüşleri ayrışmaktadır; temel bilimlerdeki hocaların ders kalitesi övülürken, bazı akademisyenlerin öğrencilere üstten baktığı ve öğretme konusunda isteksiz olduğu ifade edilmektedir.

Geniş yüz ölçümü, ormanlık yeşil alanları ve kampüs içerisinde sunulan kapsamlı sosyal/sportif tesisler (Mavera Kültür Merkezi, Sporium vb.) sayesinde üniversitenin fiziksel olanakları öğrenciler tarafından oldukça takdir edilmektedir.

Üniversite kampüsünün şehrin tam göbeğinde konumlanması ve etrafında öğrenci ihtiyaçlarını karşılayacak kafelerin, yaşam alanlarının bulunması okulun en güçlü özelliklerinden biri olarak nitelendirilmektedir.

Merkezi konumu sayesinde üniversiteye otobüs, minibüs ve tramvay gibi geniş toplu taşıma ağlarıyla ulaşımın son derece pratik olduğu, ayrıca dümdüz kampüs içinde de yürüyüşün rahat olduğu belirtilmektedir.

Öğrenci kulüplerinin aktifliği, yıl boyu düzenlenen etkinlikler ve bahar şenlikleri kampüs atmosferini canlı kılsa da, şehirdeki ve kampüs çevresindeki öğrenci profilinin bazen rahatsızlık verici olabildiği yorumlarda belirtilmektedir.

Yemekhanedeki pratik ödeme sistemleri ve uygun fiyatlandırma öğrenciler tarafından takdir toplarken, sunulan yemeklerin çeşitliliğinin az olması en çok geliştirilmesi istenen konudur.

Kampüs içi ve çevresinde oldukça fazla yurt ve apart seçeneği bulunması ve bu yurtların geniş olanaklar sunması olumlu karşılansa da, deprem sonrası hasarlı binaların yarattığı tedirginlik ve fahiş ev kiraları öğrencileri ciddi şekilde zorlamaktadır.

Şehrin genel yaşam pahalılığı, fahiş ev kiraları, ani değişen harç tutarları ve özellikle öğrencileri mağdur eden yaz okulu ücretlendirmeleri mali konularda büyük bir tepki yaratmaktadır.

Öğrenci işlerinin süreçlerdeki iletişim kopuklukları, alınan kararlarda (özellikle deprem dönemi gibi kriz anlarında) öğrencilerin yok sayılması ve aleni akraba kayırmacılığı (nepotizm) iddiaları, yönetime olan güveni adeta sıfırlamıştır.

Dışarıdan yapılan atamalar, liyakatsiz olarak değerlendirilen adrese teslim kadro alımları ve kalite kültürünün azaldığına dair resmi rapor bulguları, kurumun akademik liyakati kaybettiği inancını pekiştirmektedir.

Kampüs girişlerindeki güvenlik kontrollerinin esnekliğinden yakınılırken, asıl büyük güvenlik sorunu olarak öğrencilerin depremden hasar gördüğünü düşündükleri binalarda eğitime zorlanmaları gösterilmektedir.

Kurumun ODTÜ geçmişinin sektörde prestij ve avantaj sağladığı düşünülmekte, kulüp projeleri desteklenmektedir; ancak bazı teknik bölümlerden mezun olanların piyasada düşük profilli ara eleman olarak konumlandırıldığına dair eleştiriler de mevcuttur.