Karadeniz Teknik Üniversitesi

Okulun eğitim seviyesi genel olarak oldukça zorlayıcı ancak bir o kadar da donanımlı mezun yetiştirme odaklı bulunmakta; bu akademik zorluğun mesleki yetkinliğe ve kaliteye doğrudan yansıdığı ifade edilmektedir.

Akademik kadronun tutumu konusunda zıt görüşler bulunmaktadır; bazı öğrenciler hocaların staj bulma süreçlerinde destekleyici ve çözüm odaklı olduğunu belirtirken, diğerleri vizyon eksikliği ve muhafazakar bir tutum sergilediklerini ifade etmiştir.

Kampüsün geniş yeşil alanları, doğası ve deniz manzarası öğrenciler tarafından büyük bir artı olarak değerlendirilirken; internet altyapısının zayıflığı, yokuşlu arazi yapısı ve kütüphane ile sosyal alanların kapasite yetersizliği eleştirilmektedir.

Öğrencilerin büyük çoğunluğunun kampüse yürüme mesafesinde olan bir mahallede yaşayabilmesi günlük hayatı kolaylaştırırken, şehrin sahil şeridine ince uzun uzanan coğrafi yapısı diğer etkinlik alanlarına ulaşımı uzatmaktadır.

Kampüs içindeki yokuşlu yolların yürümeyi zorlaştırması, ücretsiz ring servislerinin bulunmaması ve mikro mobilite (motosiklet/scooter) araçlarına getirilen kısıtlamalar öğrenciler açısından önemli bir mağduriyet yaratmaktadır.

Öğrenci kulüplerinin fazlalığı ve Devlet Tiyatrosu gibi bütçe dostu etkinlikler kampüs hayatını canlandırmaya çalışsa da; yerel halkın toleranssız tutumu, şehrin genel muhafazakar yapısı ve aktivite mekanlarının kısıtlılığı sosyalleşmeyi olumsuz etkilemektedir.

Üniversite yemekhanesi, öğrencilere sunduğu ekonomik fiyatlar ve lezzetli öğünler sebebiyle takdir toplarken, kampüs içindeki kantinlerin sosyalleşme ihtiyaçlarını karşılamada kalabalık ve yetersiz kaldığı belirtilmektedir.

Trabzon'daki devlet yurtlarının sayıca fazla olması sayesinde özellikle okula yeni başlayanlar barınma sorunu yaşamazken; KYK yurtlarındaki yemeklerin kalitesizliği ve eve çıkmak isteyenler için apart ile kira fiyatlarının fahişliği şikayet edilmektedir.

Şehir içi dolmuşlarda öğrenci indiriminin uygulanmaması, genel kiralardaki yükseklik ve yerel esnafın fırsatçı fiyatlandırma politikaları öğrencilerin bütçesini ciddi oranda zorlamaktadır.

Öğrenciler yönetimle olan ilişkilerde rektörün destekleyici ve samimi iletişimini olumlu bir gelişme olarak öne çıkarırken; internet altyapı eksikliklerine bütçe ayrılmaması ve geçmiş dönemlerdeki yurt taşıma kararları gibi idari tasarruflar eleştirilmektedir.

Üniversitenin köklü tarihi ve zorlayıcı eğitim sistemi iş dünyasında saygın bir referans kabul edilmekte; hocaların staj yönlendirmeleri ile mezunlar arası dayanışma, öğrencilerin iş bulma süreçlerine doğrudan katkı sağlamaktadır.